ฮากกา

ฮากกา

ภาษาฮากกาหรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า จีนแคะ เป็นกลุ่มภาษาหนึ่งในจำนวน 7 กลุ่มภาษาของจีน
จัดทำโดย: 
ศิริเพ็ญ อึ้งสิทธิพูนพร

กลุ่มชาติพันธุ์ฮากกา

 

ภาษาฮากกาหรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า จีนแคะ เป็นกลุ่มภาษาหนึ่งในจำนวน 7 กลุ่มภาษาของจีน ได้แก่ กลุ่มภาษาแมนดาริน (Mandarin), กลุ่มภาษาหวู (Wu), กลุ่มภาษาเซียง (Xiang), กลุ่มภาษากั้น (Gan), กลุ่มภาษาหมิ่น (Min), กลุ่มภาษาฮากกาหรือเค่อเจีย (Hakka or Kejia), และกลุ่มภาษาเยว่ หรือกวางตุ้ง (Yue or Cantonese) Luo, 2005 ซึ่งแต่ละกลุ่มภาษาไม่สามารถสื่อสารกันเข้าใจด้วยภาษาพูด แต่สามารถใช้ภาษาเขียน ซึ่งเป็นภาษาจีนกลางในการติดต่อสื่อสารกันได้

คนฮากกามีคำเรียกตัวเองว่า “ฮักหงิ่น (hàk ŋìn客家)” ตามสำเนียงถิ่นเหมยเซี่ยนหรือ “ขักหงิ่น (khàk ŋìn)” ตามสำเนียงถิ่นเฟิงสุน (ในที่นี้เสียง [h] ในถิ่นเหมยเซี่ยน แปรกับเสียง [kh] ในถิ่นเฟิงสุน) ความหมายตามตัวอักษรคือ hàk หรือ khàk แปลว่า “แขก หรือผู้มาเยือน” ŋìn  แปลว่า “คน” ความหมายรวมของ hàk ŋìn หรือ khàk ŋìn คือ “อาคันตุกะ หรือ แขกผู้มาเยือน” คำว่าฮากกา ออกเสียงในภาษาจีนกลางว่า “เค่อเจีย (kè jiā 客家)” หมายถึง “ครอบครัวแขกผู้มาเยือน”  ซึ่งมาจากคำว่า “เค่อ” หมายถึง แขกหรือคนแปลกหน้าผู้มาเยือน และคำว่า “เจีย” หมายถึงบ้านหรือครอบครัว ปัจจุบันผู้พูดภาษาฮากกาพยายามรณรงค์ให้คนทั่วไปได้รู้จักคำว่า “ฮากกา” มากขึ้น เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องและรู้จักกันโดยทั่วไป เจ้าของภาษาต้องการให้คนภายนอกเรียกว่า “ฮากกา” มากกว่าจีนแคะ เพราะมีการเข้าใจผิดว่าเป็น “แคระ” บ้าง “แคะ” บ้าง ดังที่เขียนไว้ตามป้ายชื่อร้านขายก๋วยเตี๋ยวทั่วไปว่า “ก๋วยเตี๋ยวแคะ” “ก๋วยเตี๋ยวแคระ” ซึ่งเขียนโดยความเข้าใจผิด หรือไม่มีความรู้ที่แท้จริง อีกทั้งยังเป็นการดูถูกด้วย อย่างไรก็ตาม ยังมีบางกลุ่มต้องการเรียกตัวเองว่า “ขักหงิน” เพื่อให้ตรงกับสำเนียงที่ตัวเองพูด แต่ก็ยังพอเข้าใจได้ว่าเป็นคนกลุ่มเดียวกัน

คนฮากกากระจายอยู่ทั่วประเทศไทย แต่ที่อยู่กันอย่างหนาแน่นที่รู้จักกันดีคือ ที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา, อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และในกรุงเทพฯ นอกจากนี้ก็มีการกระจายอยู่ตามตัวเมืองในจังหวัดต่างๆทั่วทุกภาค ดังจะเห็นได้จากมีการตั้งสมาคมฮากกาขึ้นในจังหวัดต่างๆ เพื่อเป็นการแสดงว่ามีคนฮากกาอาศัยอยู่จำนวนมากพอควรจึงได้ตั้งสมาคมขึ้นเพื่อทำกิจกรรมร่วมกัน แต่ก็มีคนแสดงความเห็นว่า การที่มีสมาคมในจังหวัดนั้นๆไม่ได้หมายความว่ามีคนฮากกาอยู่มากกว่าจังหวัดที่ไม่มีสมาคมฮากกา เช่น ที่จังหวัดกาญจนบุรี มีคนฮากกาอยู่มาก แต่ไม่มีสมาคมฮากกาที่นั่น คนฮากกาให้เหตุผลว่า มีคนฮากกาจำนวนมากกว่าจีนถิ่นอื่นๆ ซึ่งเป็นคนกลุ่มใหญ่ จึงไม่จำเป็นต้องตั้งสมาคม  ส่วนที่ตั้งสมาคมในจังหวัดอื่นๆเพราะในบริเวณนั้นมีคนฮากกาอยู่น้อยกว่าจีนถิ่นอื่น จึงต้องรวมตัวกันเป็นสมาคมเพื่อการต่อรองอะไรบางอย่าง หรือเพื่อทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน

 

ที่มา: ศิริเพ็ญ อึ้งสิทธิพูนพร. (2556). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์. “โครงการ ไวยากรณ์ภาษาฮากกา (จีนแคะ) สำเนียงที่พูดในกรุงเทพฯ”

หัวข้อ: 
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ทนายสอนลูกในทางที่ผิด โดยสอนลูกว่า เกิดเป็นคนต้องเข้มแข็ง อย่ายอมใครง่ายๆ โดยไม่ฟังเหตุผลว่าใครผิดใครถูก
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
มีกษัตริย์พระองค์หนึ่งต้องการทราบว่า โลกหลังความตายเป็นอย่างไร จึงเรียกอำมาตย์มาถาม แต่ก็ไม่มีใครกล้าตอบ เพราะเกรงว่าถ้าตอบไม่ถูกใจกษัตริย์จะถูกประหารชีวิต
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
เรื่องของคนที่ไม่ระวัง จึงเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง สุดท้ายเขาหกล้ม เขาจึงขอกกับตัวเองว่า ถ้าเขาไม่ลุกขึ้นมาก็คงไม่หกล้ม
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ชายคนหนึ่งเข้าป่าเพื่อตัดไม้มาทำขาเก้าอี้ แต่เขาหาไม่ได้เพราะกิ่งไม้งอกขึ้นบน แต่ขาเก้าอี้ต้องใช้ไม้ที่ หันลงล่าง
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ชาวนาต้องการปิดรูที่หนูกัดยุ้งฉาง แต่เขาปิดแต่รูเล็ก โดยที่ไม่ปิดรูใหญ่ เพราะคิดว่าไม่มีหนูตัวใหญ่เท่าชามข้าว
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
มีเด็กขี่จักรยานผ่านใต้ต้นสาลี่ที่ไม่เห็นมีคนเฝ้าเข่งสาลี่ที่เก็บไว้ใต้ต้นจึงขโมยสาลี่ แล้วขี่จักรยานไป สุดท้ายก็ถูกจับได้
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ตั๊กแตนจ้องจะกินจั๊กจั่น ในขณะที่นกกระจอกก็จ้องจะกินตั๊กแตน และข้างหลังก็มีเด็กคนหนึ่งกำลังจะยิงนกกระจอก
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความสงสัย ทำให้มองคนในแง่ร้าย เรื่องไม่จริงทำให้เป็นจริงได้
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
หยงจู เป็นห่วงลูกศิษย์ว่า การศึกษานั้นมีมากมายหลายสาขา กังวลว่าลูกศิษย์จะเลือกทางไม่ถูก
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
เวลาที่ตั๊กแตนจะจับจั๊กจั่นกิน ต้องไปแอบอยู่หลังใบไม้ ถึงจะจับได้ แต่ใช้กับคนไม่ได้ เพราะคนตัวใหญ่ใบไม้ไม่สามารถบังตัวได้มิด
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
มือถือสาก ปากถือศีล หากจะกินเนื้อสัตว์ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนว่าเป็นคนใจบาป
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
การทะเลาะกันทำให้สิ่งที่ควรจะได้กลับไม่ได้ ดังเช่นพี่น้องที่ทะเลาะกัน กว่าจะตกลงกันได้ห่านป่าก็บินหนีไปแล้ว
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความขี้เกียจนำมาซึ่งความหายนะ เป็นข้ออ้างอย่างหนึ่งที่จะไม่ทำงานโดยไม่รู้ว่าความโชคดีบางครั้งเป็นเพียงความบังเอิญเท่านั้น
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
หอยกับนกปากแหลมทะเลาะกัน พอดีมีชาวประมงเดินผ่านมา จึงจับไปทั้งหอยและนก เพื่อกินเป็นอาหาร
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความฝันหรือความจริงบางครั้งก็แยกไม่ออก ดังเช่นจวงจื่อที่ฝันว่าเป็นผีเสื้อ แต่พอตื่นจึงรู้ว่าตัวเองเป็นคน
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
คนโง่ 2 คน กลัวว่าจะมีคนรู้ว่าที่ตนฝังของมีค่าไว้อยู่ตรงไหน แต่กลับเขียนป้ายไปปักไว้ให้คนอื่นรู้
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความไม่รู้และไม่ยอมรับฟังคนที่มีความรู้จริง จะทำให้เสียทรัพย์สิน และกลายเป็นคนที่ดื้อรั้น เหมือนเช่นในเรื่องเล่านี้
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
บางครั้งคนเราก็ไม่คิดหาทางออกที่ดีกว่า แต่ไปเชื่อคำแนะนำของคนอื่น ซึ่งทำให้เสียของ
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
การจะช่วยใครก็ตามในเวลาคับขัน จะต้องคิดให้เร็ว มิฉะนั้นอาจจะสายเกินไป ดังเช่นการช่วยปลาคาร์ป
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
คำพังเพยที่ว่า กบในกะลา ทำให้คิดว่าตัวเองมีโลกที่กว้างใหญ่ แต่ไม่เคยไปดูโลกภายนอกเลย
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
การกระทำซ้ำ ๆ ทำให้เกิดความเคยชิน หากไม่มีความสามารถที่แท้จริงก็จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่แข็งแรงกว่า
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความใจร้อนทำให้เกิดความเสียหาย ดังเช่น ชาวนาที่ต้องการให้ต้นข้าวโตเร็ว แทนที่จะใส่ปุ๋ย แต่ไปดึงต้นข้าวให้สูงขึ้น สุดท้ายต้นข้าวก็ตายหมด
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
คนเราควรให้เกียรติซึ่งกันและกัน เกิดเป็นคน ยากดีมีจนก็เป็นคนเหมือนกัน ไม่ควรดูถูก หากจะให้ความช่วยเหลือใคก็ต้องให้เกียรติเขาด้วยเช่นกัน
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
บางครั้งเด็กอาจจะฉลาดกว่าผู้ใหญ่ ทั้ง ๆที่ ประสบการณ์น้อยกว่า อาจะเป็นเพราะความเฉลียวฉลาดของเด็กที่มากกว่าผู้ใหญ่
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการเรียนรู้ ไม่ว่าวัยไหน ๆ ก็ยังสามารถเรียนรู้ได้ แต่ควรเรียนรู้ด้วยวิธีที่เหมาะสม
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ขึ้นชื่อว่าหมาจิ้งจอกย่อมมีความเจ้าเล่ห์อยู่ในตัว ซึ่งสามารถหลอกได้แม้กระทั่งเสือ
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ใครมีหน้าที่อะไรก็ควรปฏิบัติไปอย่างเต็มที่ อย่าไปมองหน้าที่ของตนแก่คนอื่น ซึ่งอาจจะไม่เหมาะสมก็ได้
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความหมายของตัวอักษรจีนที่ติดคว่ำลงตอนเทศกาลตรุษจีน เกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการของคนที่ไม่รู้หนังสือ แต่ด้วยเสียงที่พ้องกันกับความหมายที่ดีจึงได้นำมาใช้จนถึงปัจจุบัน
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
ความเฉลียวฉลาดไม่ได้ขึ้นอยู่กับรูปร่างหน้าตา ดังนั้นอย่าดูถูกคนเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
พจนศิลป์
สรุป
ยุวฮากการ้องเพลงประสานเสียงเพลง ไหงเฮ้ฮากกาหงิน
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
ขั้นตอน
สรุป
หมี่ขาวน้ำใส่ไข่ เป็นการทำอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่งของชาวฮากกา
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
ขั้นตอน
สรุป
หม่อยช้อยเก๋าหยก เป็นการทำอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่งของชาวฮากกา
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
ขั้นตอน
สรุป
ไก่ต้มเหล้า เป็นการทำอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่งของชาวฮากกา
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
ขั้นตอน
สรุป
เต้าหู้ยัดไส้หมู เป็นการทำอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่งของของชาวฮากกา
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
เรื่องเล่า
สรุป
จวงจื่อใกล้จะสิ้นชีวิต ได้สอนสัจธรรมให้ลูกศิษย์ว่าอย่า ลุ่มหลงกับความหรูหราฟุ่มเฟือย
กลุ่มผู้มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล
LangArchive-TH
หมวดหมู่
ขั้นตอน
สรุป
หมูสามชั้นปรุงรส เป็นการทำอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่งของชาวฮากกา