เรื่องเล่า หวังเจาจวิน

สรุป: 
การที่ฮ่องเต้มีนางสนมมาก ทำให้จำได้ไม่หมด จึงได้แต่ดูภาพวาดแล้วเลือกคนที่สวย แต่ภาพวาดนั้นก็ไม่เหมือนตัวจริง เพราะคนวาดรับสินบน มีแต่หวังเจาจวินที่ไม่ได้ติดสินบน ทำให้ฮ่องเต้ไม่เคยเห็นหน้า แต่พอยกให้เผ่าซวงหนูแล้ว จึงรู้ว่าหวังเจาจวินเป็นสนมที่สวยที่สุด
รายละเอียด: 

สมัยก่อนฮ่องเต้แต่ละองค์ก็มีนางสนมมากมายมาดูแลและปรนนิบัติ สมัยฮั่น มีฮ่องเต้ชื่อ หยวนตี้ (48-43BC.) ก็เช่นเดียวกัน เนื่องจากมีสนมจำนวนมาก ฮ่องเต้ก็จำชื่อของนาวสนมไม่ได้  จึงให้ช่างวาดภาพ ไปวาดรูปไว้ให้ดู และทำเป็นอัลบั้มไว้  เพื่อเวลาจะเรียกนางสนม จะได้นำภาพที่วาดมาดูแล้วจะเลือกตามที่ชอบนั้น 

นางสนมแต่ละคน ก็อยากให้ช่างวาดรูปวาดตัวเองให้สวยกว่าตัวจริง จึงได้ติดสินบนช่างวาดรูป แต่ช่างวาดรูปก็มีหลายคน แต่ละคนจึงร่ำรวยจากการวาดรูป มีแต่คนที่ชื่อหวังเจาจวินเท่านั้น ที่คิดว่าว่าตัวเองสวยอยู่แล้ว จึงไม่ติดสินบนช่างวาดเลย เงินสักเหรียญก็ไม่ให้ช่างวาดภาพ ผลปรากฎว่า ฮ่องเต้ก็ไม่เคยเรียกนางไปเฝ้าเลย
ต่อมามีชนเผ่าซวงหนู ซึ่งอยู่ติดกับประเทศจีน ส่งคนมา ขอนางสนมของฮ่องเต้ 1 คน เพื่อไปเป็นมเหสี แล้วแต่ฮ่องเต้จะส่งคนไปให้ ฮ่องเต้จึงนำรูปวาดเหล่านั้นมาเลือก แล้วก็เห็นว่า หวังเจาจวินมีหน้าตาธรรมดาๆ จึงตัดสินใจส่งนางไปให้กับประเทศซวงหนู หลังจากตัดสินใจแล้วนางก็มาลาฮ่องเต้ต่อหน้า เมื่อฮ่องเต้เห็นตัวจริงของนางก็ตกตะลึงที่เห็นนางนั้นสวยกว่านางสนมคนใดๆที่เคยเห็นมา ฮ่องเต้เสียดายมาก แต่ก็เปลี่ยนใจไม่ได้ เพราะได้ตกลงกันแล้ว จึงปล่อยให้นางไปอยู่ประเทศซวงหนู

หลังจากหวังเจาจวินไปแล้ว ฮ่องเต้ก็เสียใจมาก จึงได้สอบสวนคนในวัง จึงทราบว่า คนที่วาดรูปรับสินบนกันทั้งนั้น จึงสั่งประหารชีวิตช่างวาดรูปทุกคน ในจำนวนนั้นผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุด มีชื่อว่า เมาหยันซู
 

ตำแหน่งที่ตั้ง: 
รายละเอียดตำแหน่งที่ตั้ง: 

99/7 พระปิ่นเกล้า บางกอกน้อย กรุงเทพมหานครฯ